Prof. dr hab. inż. dr h.c. Tadeusz Trziszka
Specjalista w zakresie technologii procesowych, w szczególności innowacyjnych technologii produkcji suplementów diety, nutraceutyków i żywności funkcjonalnej oraz w zakresie zarządzania jakością i bezpieczeństwem żywności.
Prof. Tadeusz Trziszka jest absolwentem Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu (wcześniej Akademii Rolniczej) w dyscyplinie technologia żywności i żywienia.
W latach 80. i 90. odbył długoterminowe staże naukowew ETH w Zurychu, Uniwersytecie Hohenheim w Stuttgarcie, w Instytucie Drobiarstwa Spelderholt w Holandii oraz staże krótkoterminowe i wyjazdy studyjne w BCU w Vancouver, w uniwersytetach w Izraelu, USA, a także staż praktyczny w przemyśle żywnościowym w Szwajcarii (łącznie ok. 6 lat).
Dorobek naukowy obejmuje około 400 pozycji, w tym ponad 200 oryginalnych prac twórczych, 15 podręczników i monografii, ponad 50 patentów i zgłoszeń patentowych. Udział czynny w ponad 180 konferencjach w kraju i zagranicą. Kierował dziewięcioma projektami edukacyjnymi i projektami na rzecz rozwoju regionu, uczestniczył w 10 projektach wdrożeniowych, częścią z nich kierując. Ponadto jest promotorem 14 prac doktorskich, autorem ponad 80 różnych recenzji.
Wyróżniony licznymi nagrodami, w tym Ministra Edukacji Narodowej i – dwukrotnie – Ministra Rolnictwa, wielokrotnie nagrodami rektora i nagrodami branżowymi, odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jest Doktorem Honoris Causa Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu.
Publikacje, nagrody, działalność publiczna
Podejmowana przez prof. Tadeusza Trziszkę problematyka badawcza obejmuje zagadnienia związane z chemią i technologią żywności ze szczególnym uwzględnieniem izolacji i zastosowań fosfolipidów z żółtka jaj, a także procesów związanych z enzymatyczną hydrolizą. W tym zakresie kierował 10-ma projektami badawczymi a w dwóch był kierownikiem zadań.
Wśród wszystkich projektów największym osiągnięciem naukowym i organizacyjnym był projekt „Innowacyjne technologie produkcji biopreparatów na bazie nowej generacji jaj” o akronimie: „OVOCURA” realizowany w latach 2009 – 2018 wspólnie z pracownikami Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. W projekcie tym podjęto próbę opracowania i kompleksowego wykorzystania potencjału biologicznego jaj „nowej generacji”. Odkryto wiele nowych biosubstancji, opracowano liczne nowe technologie.
Jako liczące się osiągnięcia naukowe należy wymienić metody izolacji i badania aktywności biologicznej cystatyny, Yolkiny, ovofosfolipidów, biopeptydów oraz opracowanie różnych form ich zastosowania biomedycznego. Dzięki owocnej współpracy z wieloma pracownikami naukowymi Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu przygotowano kilkadziesiąt publikacji naukowych, w tym doktoraty oraz patenty i wdrożenia, co już skutkuje praktycznym zastosowaniem tej wiedzy.
W latach 2016 – 2020 pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, wcześniej przez trzy kadencje był prorektorem UPWr. Pod jego kierownictwem Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu przechodzi transformację w uniwersytet badawczy.
Na dorobek organizacyjno-zarządczy składa się też okres 19 lat kierowania Katedrą Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością na UPWr, 13 lat kierowania dwoma kierunkami studiów podyplomowych oraz wiele innych funkcji organizacyjnych w uczelni i w organizacjach krajowych oraz międzynarodowych. Jest m.in. członkiem naukowej organizacji Societas Humboldtiana Polonorum, a także prezesem tej organizacji (2001-2004), członkiem World’s Poultry Science Association (WPSA) i naukowym doradcą Koncernu Rembrandt (USA) w zakresie technologii jaj.
Jako zwolennik silnego powiązania nauki i gospodarki uczestniczył w tworzeniu Wrocławskiego Parku Technologicznego (1996). Jest inicjatorem utworzenia Klastra NUTRIBIOMED w 2007r. i przewodniczącym Rady Klastra. Inicjator i pomysłodawca Programu naukowo-gospodarczego i edukacyjnego „Zielona Dolina Żywności i Zdrowia” realizowanego od 2016 r. Program ten od 2019 r. jest wpisany do strategii rządu RP.
Od 2018 roku intensywnie zajmuje się Gospodarką Obiegu Zamkniętego (GOZ) i programami energii odnawialnych na rzecz nowoczesnego rolnictwa i zrównoważonego rozwoju, w tym AHE – Agro Hydro Energy. Tym samym wiąże zastosowanie odnawialnej energetyki bezemisyjnej z produkcją nowej generacji żywności funkcjonalnej w systemie bezodpadowym.